Boyaxkirina bi têlan (di nav de fîlamentan) xwedî dîrokeke nêzîkî hezar salan e, û boyaxkirina bi rêbaza hank demek dirêj e tê bikaranîn. Heta sala 1882an cîhanê yekem patenta boyaxkirina bi bobînê bi dest nexist, û boyaxkirina bi rêbaza tîrêjên warp paşê derket holê;

Têla rêsandî an fîlamenta dirûtî vediguhere çîçek ku li ser makîneya rêsandinê bi hev re tê çarçovekirin, û dûv re rêbaza boyaxkirinê ya boyaxkirina dilopkirinê di cûrbecûr awayên makîneya boyaxkirinê de boyaxkirina çîçek e.

Boyaxkirina têl ji bo demek dirêj hîn jî zindîtiyek xurt diparêze, ev ji ber vê yekê ye:

(1) Heta niha, têla hank hîn jî ji bo mercerîzasyonê tê bikar anîn, ji ber vê yekê gelek şîrket boyaxkirina hank bikar tînin.

(2) Dema ku têla hankê tê boyaxkirin, têl di rewşek rihet de ye û hema bêje bê sînor e. Ew dikare bi awayekî azad vebe da ku bigihêje pêçek hevseng da ku tansiyonê ji holê rake. Ji ber vê yekê, têl nerm e û dest jî têr hîs dike. Di hilberîna qumaşên bi destan hatine çêkirin, qumaşên bi destan hatine çêkirin, têlên akrîlîk ên bilind-bilind û hilberên din de, boyaxkirina hankê xwedî avantajên xwe yên xurt e.

(3) Pirsgirêka veguhastinê: Ji ber qebareya mezin a têlên pakêtê, dema ku têlên gewr an jî yên rengîn hewce ne ku ji dûr ve werin veguhastin, lêçûna veguhastina têlên hank nisbeten kêm e.

(4) Pirsgirêka veberhênanê: Veberhênana boyaxkirina pakêtan ji bo boyaxkirina bi hankê pir mezintir e.

(5) Pirsgirêka konseptê: Gelek kes di pîşesaziyê de bawer dikin ku kalîteya boyaxkirina têla hank ji boyaxkirina pakêtê çêtir e.